در حالتى كه پرده تصوير با دو دسته از يالهاى جسمى كه داراى سه دسته يالهاى عمود بر هم اند موازى باشد, پرسپكتيوى كه از جسم مذكور بر روى پرده تصوير خواهيم داشت پرسپكتيو يك نقطه اى خواهد بود.
پرسپكتيو هاى يك نقطه اى براى نشان دادن فضاهاى داخلى , برخى صحنه هاى خيابان و طرحهايى كه
داراى تقسيمهاى مساوى (مدوله) مى باشد استفاده مى شود, ترسيم اين گونه پرسپكتيو ها آسان است.
نظر به آن كه اغلب اجسامى كه با آنها سروكار داريم(در طرح و ترسيم معمارى) داراى يالهاى موازى و
عمود بر هم هستند لذا با توجه به فرم قرار گرفتن يالهاى يك جسم در وراى صفحه تصوير, نسبت به اين
صفحه سه حالت خاص براى تصوير پرسپكتيو اجسام بر روى پرده تصوير به وجود مى آيد.
الف- پرسپكتيو يك نقطه اى . ب- پرسپكتيو دو نقطه اى. ج-پرسپكتيو سه نقطه اى.
در پرسپكتيو مركزى از يك نقطه به نام مركز (مركز ديد) نگاه مى كنيم و آنچه را كه ديده مى شود روى
پرده تصوير كه ممكن است در پشت و يا جلوى جسم قرار داشته باشد, تصوير مى كنيم. واضح است كه
در اين نوع پرسپكتيو شعاعهاى مصور با هم موازى نبوده و در همان مركز ديد با يكديگر متقاربند. اين
نوع پرسپكتيو بيشتر در ترسيم نقشه هاى ساختمانى به كار برده مى شود. در ترسيم پرسپكتيو , بر روى يك سطح مسطح حقيقى جوانب مختلف فرم را آن طور كه ديده مى شود ترسيم مى كنيم. به عبارت ديگر يك پرسپكتيو صحيح تصوير سه بعدى ظاهر (آنچه ما مى بينيم) يك جسم آن طور كه در حقيقت وجود داردمى باشد و تنها تصويرى است كه چشم انسان آن را به عنوان واقعيت قبول مى كند و احساسات انسانى مى تواند بر آن قضاوت نمايد,هر چه ما يك شيئى را بيشتر(يا بهتر) درك نماييم , ترسيم پرسپكتيو آن آسانترخواهد بود.
پرسپکتیو یعنی علم طراحی شکل ظاهری اشیاء و نحوه دیدن حجم های سه بعدی و ترسیم آنها برروی سطح دو بعدی قوانین پرسپکتیو امکان نمایش عمق و بعد سوم را بر روی صفحه فراهم می کد.
با تغییروتبدیل خطوط وبا حالتهایی که سایه روشن ایجاد می کند. عمق کاذب و بعد مجازی ایجاد می شود که عامل انحراف دید چشم محسوب می شود وچون چشم مدام در حرکت است هما هنگ با دگرگونی زمان و مکان دریافت های تازه تصویری را بصورت پیوسته ادراک می کند. در حالتیکه تصویر اشیاء که با قوانین پرسپکتیو بوجود می آ ید تنها نمایش لحظات زمان است که بصورت ثابت و ساکن ایجاد شده است.
در عالم طبیعت (فضای سه بعدی), هر چه به چشم بیننده نزدیکتر باشد بزرگتر(پلان جلوه), و هرچه دورتر باشد کوچکتر(پلان عقب) دیده می شود. بدین ترتیب اشیاء مثل تیر چراغ برق ویا ریل قطار که در فواصل مختلف نسبت به بیننده قرار دارند بحالت بزرگتر (اشیاء نزدیک به بیننده) و کوچکتر( اشیاء دور نسبت به بیننده) رؤیت می شوند. نمایش این حالت بر روی سطح, مستلزم رعایت اصول پرسپکتیو است.
اشیایی که ساختمان شکلی آنها از خطوط موازی تشکیل شده است هنگامی که به حالت مایل یا کاملاً در جهت مقابل چشم قرار گیرند فاصله خطوط موازی آن در فاصله دورتر بهم نزدیک می شود ودر صورتیکه به عمق (نقطه گریز در روی افق) ادامه یابد بهم مرسد. بهمین جهت هر قدر فواصل دورتر باشد اندازها نیزکوچکتر خواهد شد.
موقعیت فضایی اشیاء و اجسام طبیعی در اثر مقایسه و چگونگی قرار گرفتن آنها در جلووعقب یکدیگر سنجیده می شود و در نتیجه عمق و فاصل اشیاء مشخص می گردد. با ترسیم عناصرشکلی بر روی سطح به حالتی که شکل ها در جلو و عقب یکدیگر قرار گرفته اند, موقعیت فضایی تصاویر برروی سطح مشخص می شود.
دو رنگ را هنگامي ، رنگ مكمل مي ناميم كه ماده رنگي آنها با يكديگر تركيب شده و رنگ مات خاكستري – سياه را بوجود آورد. از نظر علم فيزيك ، هرگاه نور دو رنگ مكمل با هم تركيب شوند، نور سفيد را بوجود مي آورند. چنين دو رنگي زوج جدا از هم را تشكيل مي دهند كه جدا از يكديگرند ولي به يكديگر نياز دارند.وقتي كه دو رنگ مكمل در كنار هم قرار گيرند به امواج درخشش (روشني) خود مي رسند. و زماني كه با هم تركيب مي شوند، مانند آب و اتش ، نقش همديگر را به هم ريخته و رنگ خاكستري – سياه بوجود مي آورند.
هميشه براي هر رنگ، فقط يك رنگ مكمل درست در دو سر مخالف (قطبين) هم قرار گرفته اند. براي مثال زوجهاي مكمل عبارتند از :
بنفش، زرد نارنجي، آبي سبز، قرمز
اگر زوجهاي مكمل را تجزيه كنيم، سه رنگ اصلي : زرد، قرمز و آبي را خواهيم داشت:
آبي + قرمز و زرد = بنفش و زرد
قرمز+ زرد و قرمز= نارنجي و آبي
آبي+ زرد و قرمز = سبز و قرمز
